Τετάρτη 29 Απριλίου 2015

Χειροποίητες τσάντες πλάτης "Νostalgιc kanvas"

Νοσταλγία

Μέσ’ από το βάθος των καλών καιρών
οι αγάπες μας πικρά μάς χαιρετάνε.
 
Δεν αγαπάς και δε θυμάσαι, λες.
Κι αν φούσκωσαν τα στήθη κι αν δακρύζεις  
που δεν μπορείς να κλάψεις όπως πρώτα, 
δεν αγαπάς και δε θυμάσαι, ας κλαις.
 
  Ξάφνου θα ιδείς δυο μάτια γαλανά
  —πόσος καιρός!— τα χάιδεψες μια νύχτα·
  και σα ν’ ακούς εντός σου να σαλεύει 
  μια συφορά παλιά και να ξυπνά. 
 
Θα στήσουνε μακάβριο το χορό 
οι θύμησες στα περασμένα γύρω· 
και θ’ ανθίσει στο βλέφαρο σαν τότε 
και θα πέσει το δάκρυ σου πικρό. 
 
Τα μάτια που κρεμούν —ήλιοι χλωμοί—
 το φως στο χιόνι της καρδιάς και λιώνει, 
 οι αγάπες που σαλεύουν πεθαμένες, 
 οι πρώτοι ξανά που άναψαν καημοί… 

Κ.Καρυωτάκης













2 σχόλια: